İHMAL EDİLEN ÇOCUKLAR ERGEN OLDUKLARINDA NE OLUR?


650_450.jpg

İHMAL EDİLEN ÇOCUKLAR ERGEN OLDUKLARINDA NE OLUR?

2018 yılında “JAMA Psychiatry” de yayınlanan bir araştırmada,  ebeveynlerinden ayrılarak Romanya yetimhanelerinde kalan göçmen çocuklar uzun süre boyunca incelenmiştir. Bu çocuklar sık stres deneyimlemekte, ihmal yaşamakta ve yetersiz sosyal-bilişsel uyaran almaktadır. Bu çocuklar üzerinde yürütülen araştırma göçmen çocuklara uygulanan Bükreş Erken Müdahale Projesi'nin (BEIP) bulgularından elde edilmiştir. Araştırmadan en son elde edilen bulgular çocukların ergenliğe geçiş dönemlerinde uzun süreli yoksunluk ve aileden ayrılmanın psikiyatrik ve sosyal riskleri hakkında uyarıda bulunmaktadır.

Çalışma kurum bakımında büyüyen çocukların ergenliğe geçerken zihinsel/ruhsal sağlığının ne olacağını araştırmıştır. Araştırma sonuçları 8, 12 ve 16 yaşlarındaki kurum bakımında kalmaya devam eden çocuklarla, koruyucu aile yanına yerleştirilen çocukların farklılaştığını göstermektedir. BEIP, çok katı kurumsal ortamlarda yetiştirilen ve şiddetli sosyal yoksunluk, ihmal yaşayan çocukların bilişsel sorunlar, depresyon, kaygı, yıkıcı davranış ve dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu riski altında olduğunu göstermiştir. Ancak erken dönemde koruyucu ailelere yerleştirilen çocuklarda bu etkilerin bir kısmının zamanla azalabileceği görülmüştür.

Mark Wade ve Boston Nelson Çocuk Hastanesi'ndeki Gelişimsel Tıp Anabilim Dalı'ndan Charles Nelson liderliğindeki araştırmacılar bu kapsamda 220 çocuğu incelemiştir. İncelenen çocukların 119'u yaşamlarının en az bir süresini kurumlarda geçirmiş ve bu çocukların yarısı koruyucu bakıma girmiştir.

Proje kapsamında öğretmenler ve koruyucu aileler tarafından, bu çocuklara yönelik depresyon, kaygı, sosyal anksiyete/geri çekilme, karşı çıkma davranışları, davranış problemleri, saldırganlık ve DEHB'yi kapsayan alt ölçekleri içeren bir anket doldurulmuştur. Anketler, kurumlarda kalanlara oranla, erken dönemde koruma altına alınan çocukların daha az psikopatolojiye sahip olduklarını ve özellikle kurallara karşı çıkma, otorite figürleriyle aşırı tartışma, çalma ya da saldırganlık gibi dışsallaştırıcı davranışların daha az olduğunu ortaya koymuştur. Farklılıklar 12 yaşlarında ortaya çıkmaya başlamış, 16 yaşlarında ise belirginleşmiştir.

Araştırmacılar bulguların aileleri bir arada tutmanın önemini vurguladığını düşünmektedir. Sonuçları değerlendiren Wade, “Bu tablo çok karmaşık olmasına rağmen, artık erken dönemde ihmal yaşayan birçok çocuğun daha sonra bir dizi zihinsel/ruhsal problem için risk altında olduğunu biliyoruz. İyi olan haber ise evlerde iyi bakım verildiğinde bu risk azalmaktadır. Yine de bu yoksunluk deneyimini hiç yaşamayan akranlarından daha fazla zorluk çekmeye devam etmektedirler. Dolayısıyla, gerçekten ihtiyacımız olan şey politikalar ve sosyal programlar ile ilk başta birincil bakıcılardan ayrılmayı engellemektir.” demiştir.

 

Kaynak:

https://www.sciencedaily.com/releases/2018/09/180927145549.htm

Mark Wade, Nathan A. Fox, Charles H. Zeanah, Charles A. Nelson. Effect of Foster Care Intervention on Trajectories of General and Specific Psychopathology Among Children With Histories of Institutional RearingJAMA Psychiatry, 2018; DOI: 10.1001/jamapsychiatry.2018.2556

 

Çeviren: Betül BÜYÜKPOLAT

 

 

Yorumlar

Yeni yorum gönder

Bu alanın içeriği gizlenecek, genel görünümde yer almayacaktır.

Bu site’de yer alan bilgiler kaynak gösterilerek kullanılabilir. 
Eposta: info@aileakademisi.org  
Aile Akademisi© 2011
Tasarım:Baydar Bilişim