Şimdiki Çocuklar Çok Şanslı (mı?)



203 Çok duyduğumuz, çok söylediğimiz bir söz var:

Şimdiki çocuklar çok şanslı?
?Bizim zamanımızda elektrik bile yoktu, onların elektronik oyuncakları var.?
?Bizim zamanımızda hesap makinesi bile yoktu, onların bilgisayarları var.?
?Bizim üç kardeş paylaştığımız yer yataklarımız vardı, onların kendi odaları var.?
?Bizim zamanımızda radyo bile yoktu, onların kendi odalarında TV?leri var.?
?Bizim zamanımızda sadece mektup vardı, şimdi onların cep telefonları var.?

Evet,
Şimdiki çocuklar çok şanslı!
***
Gerçekten öyle mi,
Gerçekten şimdiki çocuklar çok mu şanslı?
Yıllar geçti. Son 20-30 senede her şey çok değişti. Evet, çocuklarımızın bizim çocukluklarımıza göre artık çok daha fazla şeyleri var.
Peki ya bir de bizim çocukluğumuzda kalan ve belki de onların hiç sahip olamayacakları onca güzellik?
***
Bizim zamanımızda evimizin bahçesi vardı, şimdiki çocukların 3 metre karelik balkonları var.
Bizim zamanımızda hiperaktivite yoktu, şimdi hemen her sınıfta neredeyse 1 tane var.
Bizim zamanımızda kapkaç yoktu, şimdi hemen her semtte bir tane var.
Bizim mahallemiz vardı, komşularımız vardı, onların apartmanları var.
Bizim zamanımızda bir dilim ekmeğin üstüne sürülen yoğurdun damaklarımızdan çıkmayan tadı vardı, onların yeme sorunları var.
Bizim aşure getiren komşularımız vardı, onların aşure satan marketleri var.
Bizim zamanımızda gazoz kapağından yapılan gemilerimizin, entariden bozma bez bebeklerimizin verdiği mutluluk vardı, onların onca oyuncağın içinde yaşadıkları doyumsuzluk var.
Bizim küçük kardeşlerimiz vardı, ağabeylerimiz vardı, onların tek çocuk olarak yaşadıkları evde hayali arkadaşları var.
Bizim istediğimiz zaman sarılabileceğimiz hemen yanıbaşımızda oya işleyen annelerimiz vardı, onların annelerinden daha fazla gördükleri bakıcıları var.
Bizim zamanımızda gece yattığımız odadan görünen yıldızlı bir gökyüzü vardı, onların pencerelerinden görünen apartman duvarları var.
Bizim Hayber Kalesi?nin kapısını tek eliyle kaldıran gerçek kahramanlarımız vardı, onların yalancı Spiderman?leri var.

Bizi kem gözlerden saklayan gözyaşıyla yıkanmış hayır dualarımız vardı, onların ücretli psikologları var?
***
Hiç unutmuyorum. Bizim çocukluğumuzda da söylenirdi: ?Şimdiki çocuklar çok şanslı? diye.
?Bizim yiyecek ekmeğimiz yoktu, sizin ekmeğinize sürdüğünüz yoğurt var.?
?Bizim kasabamızda bir tane araba vardı, şimdi nerdeyse her sokakta bir tane var?
?Bizim yazacak kalemimiz yoktu, sizin kalem kutunuz var?
?Bizim naylon ayakkabılarımız vardı, sizin iskarpinleriniz var?
***
Şimdi düşünüyorum da, gerçekten öylemiydi, gerçekten biz onlardan daha mı şanslıydık?
Onların, şehid olmuş dedeleri vardı, biz kurtuluş savaşını yarım yamalak okullardan öğrenmiştik.
Onların zaten eskimeyen dilde yazan babaları vardı, biz Kur?an?ı hocalardan öğrenmiştik.
Onların üzümle tatlandırdıkları çaylarında radyasyon yoktu, biz Çernobil haberleri ile büyümüştük.
Onların gerçekten ?Çile? çekmiş şairleri vardı, bizim stüdyoda doldurulmuş kasetlerimiz.
?
***

Şimdiki çocuklar çok şanslı! Umarım gelecek nesil bu kadar şanslı olmaz?

 

 

Bu site’de yer alan bilgiler kaynak gösterilerek kullanılabilir. 
Eposta: info@aileakademisi.org  
Aile Akademisi© 2011
Tasarım:Baydar Bilişim